دکترای الکترونیک
دکترای الکترونیک و فناوری جاسازی شده دکتری است که شاخه های فیزیک و مهندسی برق را به عنوان الکترونیک و سیستم های تعبیه شده مطالعه کرده است. سیستم جاسازی شده ترکیبی از سخت افزار و نرم افزار کامپیوتر در یک دستگاه الکترونیکی برای انجام یک عملکرد تکراری است. دستگاه های تعبیه شده از گجت های قابل حمل گرفته تا خودرو، ژنراتور، اجاق های مایکروویو را شامل می شود. داوطلبان دکترا درگیر توسعه قطعات سخت افزاری/نرم افزاری برای بهینه سازی عملکرد آن، کاهش اندازه و هزینه محصول و افزایش قابلیت اطمینان و عملکرد آن هستند. طول برنامه معمولی یک دکترا سه سال است. این شامل یک ترم مطالعه اضافی و 2.5 سال کار و تحقیق پایان نامه است.

از وظایف اصلی دکتری الکترونیک می توان به طراحی اجزای سیستم تعبیه شده، تست و بهینه سازی دستگاه ها، همکاری با موسسات تحقیقاتی، مشاوره و مشاوره در زمینه امنیت سیستم های تعبیه شده اشاره کرد. فارغ التحصیلان باید دارای توانایی هایی مانند خودانگیختگی، مهارت های ابتکاری، مهارت های ارتباطی و سازماندهی و نگرش به جزئیات باشند.

دکترا در الکترونیک توسط صنایعی مانند حمل و نقل، برنامه های کاربردی پزشکی، امنیت، الکترونیک مصرفی، ورزش، سیستم های ایمنی آتش نشانی استخدام می شوند. موقعیت های مهندس الکترونیک شامل مهندس سیستم های جاسازی شده، مهندس کامپیوتر، مهندس برنامه، مدیر مهندسی، یک مهندس برق است.